PHD2 yazilimi ile off-axis guider (OAG) kullanarak sub-piksel yildiz kilavuzlama

Kuyruklu yıldızların çıplak gözle görülebilirliğine gelince; kuyruğun her zaman Günesten uzakta, yani kuyruklu yıldızın hareket yönünün “tersine” açıldığını biliyoruz ama bu tersliğin fiziksel sebebine dair net bir parametre matrisi kuramadan konuyu tartışmak zorlaşıyor. Benim kafamı kurcalayan asıl teknik mesele şu: Kuyruklu yıldızın kuyruğu ikiye ayrılıyor—toz kuyruğu kavisli, iyon (plazma) kuyruğu ise neredeyse düz ve güneş rüzgarıyla tam güneş anti-yönüne işaret ediyor. Bu iki kuyruğun yönelim açısını belirleyen kritik parametreler neler? Örneğin Güneşten uzaklık (AU), parselül parlaklık, toz/iyon oranı ve güneş rüzgarının parçacık hızıyla kuyruk yelpaze açısı arasındaki nicel ilişkiyi nasıl modelleyebiliriz?

Ayrıca çıplak gözle görünürlük eşiği için somut bir eşik değeri var mı? Sadece “karanlık gökyüzü, ışık kirliliği yok” demek yerine; nokta yıldız altında 6. büyülüğü geçme, kuyruk uzunluğunun açısal derecesi ve çekirdek yarıçapı gibi hangi parametreler birleşince bir kuyruklu yıldızın çıplak gözle takip edilebilir hale geldiğini anlatan bir kılavuz tablosu mu çıkarmalıyız? Deneyimsiz arkadaşların “bu akşam görülebilir mi” sorusuna cevap verebileceği, hem bilimsel hem gözlemsel mühendislik sınırı çizen bir karşılaştırma matrisi kurmak istiyorum. Bu matriste hangi değişkenleri mutlaka yerleştirmeliyim?