İkili nötron yıldızı birleşmesi (Kilonova) ve evrendeki ağır metallerin (altın, platin) kökeni

Arkadaşlar, konuyu doğrudan teknige oturtmak istiyorum çünkü tartışma sürekli metaforlara kaçıp duruyor. Olay ufkunu geçen bir astronotun kendi öz-zamanında (proper time) zamanı nasıl algıladığını soruyorum; dış gözlemciyle öz-zaman arasındaki asimetri burada kritik. Spacetime metriğinde olay ufkunda koordinat singularitesi ile gerçek kuruvelite singularitesinin (tidal force / gelirsel kuvvet) karışması en yaygın hata. Merak ettiğim net parametreler şu: Schwarzschild yarıçapında $r_s = 2GM/c^2$ olay ufkuna yaklaşıırken öz-zaman ile koordinat zamanı arasındaki ilişki nasıl değişir? Kütle parametresi arttıkça (süperkütleli kara delikte mi yoksa yıldızsal kitleden mi) spaghetifikasyon etkisi olay ufkundan önce mi sonra mı patlar? Yani astronot ufkunu geçer geçmez parçalanır mı, yoksa singulariteye düşerken mi? Öz-zaman integrali $\tau = \int \sqrt{-ds^2}$ üzerinden düşündüğümde, serbest düşüşteki gözlemci için ufkuyu geçişin kendisi yerel olarak hiçbir özel nokta olarak işaretlenmiyor ama dışarıdakine göre sonsuz kayma yaşıyor; bu ikiliği nicel olarak ayırt eden kılavuz satırı var mı? Teşekkürler.