İetus Keşfedildi: 25 Ekim 1671

1669’da Fransız-İtalyan gökbilimci Giovanni Cassini, henüz yapım aşamasında olan Paris Gözlemevi’nin yeni direktörü olarak gözllemeve geldi. Çabucak Louis XIV’in maliye bakanını gözlemeye 34 ayak uzunluğunda bir Campani kırık dürbünü satın almaya ikna etti ve 25 Ekim 1671’de o kırık dürbünü kullanarak Satürn‘ün uydusu Iapetus’u keşfetti. Christaan Huygens’in 1655’teki Titan keşfinden sonra keşfedilen ikinci saturnian uyd olan Iapetus, yörüngesinin bazı kısımlarında daha parlak, diğer kısımlarında daha karanlık görünüyor. Cassini ayrıca uydunun Satürn’ün batı tarafında görülebileceğini not etti; bu bilgilerden hareketle Iapetus’un diğer yüzünden çok daha karanlık bir albedo’ya sahip bir yüzü olduğu ve uydunun Satürn ile gelgit kilitli (tidally locked) olduğu sonucunu doğru biçimde çıkardı. Bilim insanları, Iapetus’un bir yüzünün renkte daha mat olmasının, yüzeydeki hidrokarbon püskürtmeleri nedeniyle ya da daha karanlık uydu Phoebe’den birikintiler toplaması nedeniyle olabileceğini öne sürüyor.

Cassini, enstrümanları geliştirdiği ve çok sayıda yeni gök cismini keşfediği, gözlemlediği ve ölçtüğü uzun ve verimli bir gökbilim kariyerine sahipti. Bunlar arasında yalnızca Iapetus değil, aynı zamanda Saturn’ün üçüncü, dördüncü ve beşinci uyduları Rhea, Dione ve Tethys de vardı. Cassini’nin 1684’teki Tethys keşfinden sonra, beşinci uydu Mimas’ı William Herschel ancak 100 yıldan fazla bir süre sonra fark etti. Bugün 274 saturnian uyd bildiğimiz bilinmektedir.

Elisa Neckar Astronomy dergisinin kıdemli üretim editörü ve Astronomy.com’daki Bugün Astronominin Tarihinde özelliginin editörüdür.