Çocukluğumuzda, en iyi çizgi filmler, arkadaşlarımızla oyun alanında yeniden canlandırdığımızlardı. Kimi zaman Dragon Ball Z’de olduğu gibi Super Saiyan’a dönüşmek için bağırağılar, kimi zaman Darkwing Duck gibi okulda dedektiflik oynardık.
Yıllar içinde, hem tanımadığımız insanlarla hem de arkadaşlarımla çocukluğumuzdaki çizgi film anılarını paylaştık, hayatımızı şaşırtıcı derecede derin şekillerde etkileyen o tuhaf hikayeleri ve karakterleri hatırladık.
Bu hikayelerin birleştirici bir gücü vardır ve bu da Shapefarm tarafından geliştirilen yeni oyun Orbitals’ın kalbinde yer alır. Oyun, Hazelight Studios’un It Takes Two ve Split Fiction gibi ortak oynama oyunlarının tarzını benimseyerek, zengin bir duygusal derinliği eğlenceli bir oyun deneyimiyle birleştirmeyi amaçlıyor. Peki, Orbitals, yıllar sonra o çizgi filmler kadar sevgiyle hatırlanacak mı? Muhtemelen değil, ancak bu Switch 2 özel oyunu, keyifli bir ortak oynama deneyimi sunuyor.
Orbitals’te, uzay gemisini tehdit eden kozmik fırtınadan korumak için güç çekirdekleri arayan iki astronot, Maki ve Omura’yı canlandırıyorsunuz. Oyun, It Takes Two ve Split Fiction gibi ortak oynama oyunlarına benzer bir yapıda. Sadece iki oyuncuyla oynanabilen bu oyunda, arkadaşınızla birlikte çalışarak çevresel bulmacaları çözmeniz gerekiyor.
Orbitals’ın en dikkat çekici özelliklerinden biri, hafifliği. Oyun, akıllı bulmaca tasarımları, işbirliği gerektiren bölümler, eğlenceli minigamelerle dolu koleksiyonlar ve daha fazlasıyla eğlenceye odaklanıyor. Orbitals’i deneyimlemek, bir sezonluk animeyi maraton yapmak gibiydi.
80’ler ve 90’lar animasyonlarının tarzı, kalın çizgiler ve basit gölgelendirmelerle modern standartlardaki detaylı çizimlere ve sinematik aydınlatmaya karşı duruyor. Bu retro estetik, oyunun her bir unsuruna nüfuz etmiş durumda. Oyunun açılış ekranında yer alan Shapefarm ve Kepler Interactive logoları, 80’lerin Apple ürünlerini anımsatan neon renklerle süslü. Ayrıca, efsanevi 80’ler anime vokalisti Mami Ayukawa tarafından seslendirilen harika bir şarkı da oyunun atmosferini tamamlıyor.
Oyun, yaklaşık 5 saatlik kısa ama yoğun bir uzay yolculuğu sunuyor. 12 bölümden oluşan her bölüm, yaklaşık 20-25 dakika sürüyor ve her biri ayrı bir TV bölümü gibi hissediliyor. Belki de aklınızdan “Bu çok kısa bir oyun” diye geçebilir. Ve aslında öyle. Split Fiction’ın aksine, Orbitals biraz aceleye getirilmiş hissi veriyor. Ancak, yine de tatmin edici bir şekilde sona eriyor.
Cowboy Bebop gibi dizilerde, yalnızlık ve varoluşsal temalar işlenirken, Mobile Suit Gundam Wing daha ağır etik konulara değiniyordu. Çocukken bu fikirlerin farkında olmayıp, sadece renkli ışıkları ve harika dövüş sahnelerini izliyorduk. Ancak yıllar sonra tekrar izlediğimizde, bu temaları daha iyi anladık. Orbitals de bu klasiklere benzer şekilde, seçim özgürlüğü ve affetme gibi konulara değiniyor.
Orbitals’te bolca savaş var; bir oyuncu silahları kullanırken, diğeri gemiyi yönlendirerek düşman taretlerini ve yaklaşan asteroitleri yok ediyor. Her iki oyuncunun da sadece tek bir görevi olduğu için savaşlar çok zorlu değil. Ancak gerçek meydan okuma, iletişimden kaynaklanıyor.
Bazı boss savaşlarında, oyunun formatı tamamen değişebiliyor. Bir keresinde pilot, düşman mermilerine karşı koymak zorunda kalırken, diğer oyuncu geminin içindeki yangınları söndürüp, patikayı açıyordu. Orbitals’i bu tür beklenmedik anlar unutulmaz kılıyor.
Oyuncular arasında, Hayes, pilot rolünü üstlenerek, sadece A noktasından B noktasına ulaşmakla kalmayıp aynı zamanda düşman saldırılarına karşı koymak zorunda olduğunu hissetti. Ayrıca, aceleyle ateş etmesi gereken düşmanları yok ederken, aynı anda patikayı açması gereken diğer oyuncuya yardım etmek zorundaydı.
Hikaye hızlı ilerliyor, ancak şaşırtıcı derecede iyi oyunculuk ve o tanıdık çizgi film havasıyla destekleniyor. Oyuncular arasındaki dostluk anında hissediliyor ve oyun, bu arka plan hikayesini anlatmak için zaman harcamıyor.
Aynı şekilde, oyun mekanikleri kısaca açıklanıyor, ancak daha sonra deneyim yoluyla ve bağlam ipuçlarıyla öğreniliyor, uzun eğitimlerden ziyade. Bu iki unsur bir araya geldiğinde, her saat farklı hissettiriyor, tıpkı bir çizgi film gibi.
Orbitals’i bu özellikler, oyunun parçalarının toplamından daha fazlası haline getiriyor. Aynı zamanda, oyunun iki oyuncusunun deneyimlerinin de birbirinden farklı olması, oyuna ek bir değer katıyor.
Oyuncular arasında, George, oyunun daha çok bir nişancı oyunu olduğunu hissederken, Hayes için Orbitals esasında bir platform oyunu ve araç keşif oyunu gibiydi. Bu da her iki oyuncunun deneyimini farklı şekillerde etkiliyor, hatta Orbitals’in o tanıdık çizgi film havasını nasıl canlandırdığı konusunda bile.
Orbitals kısa olabilir, ancak sevilmesi gereken birçok şey var. Tadı damakta kalan ama çok tatlı olmayan bir tatlı gibi.
Orbitals, sadece Nintendo Switch 2 için üretildi ve 3 Eylül’de piyasaya sürülecek.
