Astronomlar, Samanyolu Galaksisi’ne yaklaşık 160.000 ışık yılı uzaklıkta bulunan ve “Tarantula Bulutsusu” olarak adlandırılan yoğun bir yıldız oluşum bölgesinde, beklenen enerji seviyelerine ulaşılmadığını tespit etti.

Bu bölge, resmen 30 Doradus olarak bilinir ve Samanyolu’na yakınındaki en aktif yıldız oluşum bölgelerinden biridir. Burada binlerce genç ve devasa yıldız bulunur ve bu yıldızlar, doğdukları gaz ve toz kütlelerini hala dışarı atmaktadır.

Astronomların bu bölge hakkında makul beklentileri vardı. Genç ve devasa yıldızlar, şiddetli rüzgarlar yayar ve bu rüzgarların etraflaki gazı milyonlarca dereceye kadar ısıtarak X-ışını emisyonuna yol açması bekleniyordu. Ancak yapılan araştırmalar, beklenen X-ışını emisyon seviyelerinin altında olduğunu gösterdi.

Ohio State Üniversitesi’nden Jennifer Rodriguez liderliğindeki bir ekip, bu gizemi çözmek için dört farklı uzayteleskobundan elde edilen verileri bir araya getirdi: Chandra X-ışını Gözlemevi’nin X-ışını görüntüleri, Webb Uzay Teleskobu‘nun kızılötesi görüntüleri, Hubble Uzay Teleskobu‘nun optik görüntüleri ve ayrıca eski Spitzer verileri. Bu verilerin birleştirilmesiyle elde edilen çarpıcı kompozit görüntü, farklı renklerdeki şeffaf katmanlar gibi görünmektedir. Chandra’nın X-ışınları, mavi renkte, şok dalgaları tarafından ısıtılan gazı izlemektedir. Webb’in kızılötesi görüntüleri, kırmızı renkte, binlerce gömülü genç yıldızı ve gelecekte yeni yıldızların ve gezegenlerin oluşumunu sağlayacak olan soğuk tozu göstermektedir. Hubble ise, daha sıcak hidrojeni ve bulutsu içindeki bireysel yıldızları yeşil renkte ortaya koymaktadır. Üçünün de örtüştüğü yerlerde, yani görüntünün merkezinde, turuncu, sarı ve altın renklerinde bir aydınlık görülmektedir.

NASA's Chandra X-ray Observatory, the space telescope responsible for the deep X-ray layer in the new Tarantula Nebula composite, and the instrument that first revealed the gap between predicted and observed X-ray brightness in the nebula (Credit : NASA/CXC)
An earlier view of 30 Doradus combining Chandra's X-ray data with infrared from Webb — the deep, diffuse X-ray glow visible here is the very signal researchers found was fainter than their models predicted (Credit : X-ray: NASA/CXC; Infrared: NASA/ESA/CSA/STScI)
NASA’nın Chandra X-ışını Gözlemevi tarafından elde edilen derin X-ışını katmanı ile Webb’in kızılötesi verilerinin birleştirilmesiyle oluşturulan Tarantula Bulutsusu kompozit görüntüsü. Bu görüntü, araştırmacıların öngördüğünden daha zayıf olan X-ışını sinyalinin varlığını ortaya koymaktadır (Kaynak: NASA/CXC; Kızılötesi: NASA/ESA/CSA/STScI)

Araştırmacılar, Tarantula Bulutsusu’nun enerjisinin üç farklı mekanizma aracılığıyla kaybolduğunu tespit ettiler. Enerjinin önemli bir kısmı, etrafındaki gaz ve toz yapılarının duvarlarından doğrudan dışarı sızmaktadır. Bir kısmı ise, yakındaki daha soğuk gazla karışarak soğumaktadır. Ek olarak, araştırmacılar, enerjinin bir kısmının da basit iletim yoluyla kaybolduğuna inanmaktadır; yani sıcak gazın doğrudan temas halinde olduğu daha soğuk gazla temas etmesi ve ısı transferi sonucu eşitlenmesi.

Bu hikayenin sadece görsel açıdan etkileyici olması değil, aynı zamanda astronomların onlarca yıldır incelediği bir bulutsu içinde bile hala çözülmeyi bekleyen gizemli problemlerin varlığını hatırlatması da önemlidir. Bu problemin çözümü için dört teleskop, üç uzay ajansı ve çok sabırlı bir araştırmacı ekibi gereklidir.

Kaynak: NASA Telescopes Create Colourful “Craft” From Nearby Nebula

İlginizi Çekebilir: Masters of the Universe” Evreninin En Tuhaf Karakterleri: Beklenmedik Seçimler ve Garip Tasarımlar →
Kaynak: Universe Today ↗