Jüpiter ve uydularını inceleme amacıyla 1989’da fırlatılan Galileo uzay aracı, hedefine ulaşmadan önce dikkat çekici bir keşfe imza attı. Araç, 29 Ekim 1991’de 951 Gaspra asteroidine yakınından geçerken ilk kez bir asteroide yaklaştı. Ardından, 28 Ağustos 1993’te Galileo, ana kuşağındaki 243 Ida asteroidine yaklaşık 2.400 kilometre (1.500 mil) mesafede ilerlerken ikinci bir yakın keşif gerçekleştirdi.
Galileo, her iki gök cismini de görüntülemeyi başarmasına rağmen, bir anten arızası nedeniyle uzay aracının veri aktarım yetenekleri sınırlıydı. Ancak, görüntüleme ekibi bu durumu aşmak için, mozaiklerin yaklaşık 20 satırından sadece üçünü alarak, hangi alanlardan daha fazla veri alınması gerektiğine dair bir ön izleme elde etti.
Beş ay sonra, Ann Harch ve görüntüleme ekibinin diğer üyeleri tarafından alınan verilerde, Ida’nın yüzey parlaklığıyla aynı parlaklığa sahip olan ancak onun yanında konumlanmış bir yapı tespit edildi. Galileo’nun iletiminden daha fazla veri almak yaklaşık üç hafta sürdü, ancak sonuç beklenmedik bir keşfi ortaya çıkardı: Ida’nın bir uydusu vardı, adı Dactyl. Yunan mitolojisindeki Mount Ida’da yaşayan varlıklardan esinlenerek adlandırılan bu uydu, bir asteroitin bilinen ilk uydusuydu.
Elisa Neckar, Astronomy dergisinin kıdemli yapım editörüdür ve aynı zamanda Astronomy.com’daki “Tarihin Astronomi Anları” köşesinin editörüdür.
