Analog Astronotlar: Suda Altında Yaşamak İnsanları Uzay Görevlerine Nasıl Hazırlar

Hayatımın boyunca bir astronot olarak uzayda araştırma yapma hayalini gördüm, ancak bir sebepten dolayı suda araştırma yapmak beni gerdi. Astronotların uzayda karşılaşmaları muhtemel farklı senaryoları simüle etmek için suda eğitim aldıkları uzun zamandır biliniyordu. Dalış benim için bir sorun değildi; hatta sertifikalı bir kurtarma dalışcısı olana kadar ilerledim. O zaman sorun neydi?

Bu yazı, Jules’ Undersea Lab adlı suda bir uzay üssünde simüle edilmiş bir uzay görevi yönettim. Bu, Florida’daki Key Largo’nun yakınında, 22 feet (6,7 metre) derinlikte yer alan bir araştırma istasyonudur. İstasyona girmek ve çıkmak için scuba dalışı yapmanız gerekir. Bir aquanot olmak için, doygunluk adı verilen bir durumda en az 24 saat suda kalmanız gerekir.

Bu aquanot deneyimi için yıllardır hem bir bilim insanı hem de analog astronot olarak hazırlanıyordum. Analog astronot, Uluslararası Uzay İstasyonu‘nda (ISS) bugün astronotların yaşadığı ve yaşadığına benzer koşullarda yaşayan ve çalışan, ya da bir gün Ay ve Mars’ta deneyimleyeceği benzer koşullarda simüle edilmiş bir uzay görevine katılan kişidir.

SEA STAR mürettebatı, aquanot olarak beş gün yaşamak için suda dalmadan önce. (Görsel kaynağı: Dr. Michaela Musilova)

Simüle edilmiş uzay görevlerine de yabancı değilim; dünyadaki farklı tesislerde neredeyse 40 böyle görevin komutanı oldum. Ancak bu görevlerin neredeyse hepsi karadaydı, bu da onları suda bir görevden önemli ölçüde daha güvenli kılıyordu. Simüle edilmiş bir uzay yürüyüşü sırasında ya da suda temel bakım faaliyetleri sırasında bir şeylerin ters gitme riski, karada yapılan standart görevlere göre önemli ölçüde daha yüksektir.

Bu bilgilerden haberdar olmama rağmen, bir deniz altı görevinin, lider, araştırmacı ve dalış uzmanı olarak becerilerimi geliştirmek için kesinlikle deneyimlemem gereken bir şey olduğunu biliyordum. Ancak görevin başına yaklaştıkça endişem artıyordu. Görevi planlarken, beynim görev sırasında yaşanabilecek tüm kötü senaryoları canlandırıyordu — deniz altındaki bir uzay yürüyüşü sırasında birinin ekipmanının bozulmasından, fırtınaların bizi gecenin bir yarısı tahliye etmeye zorlamasına kadar. Belki de çocukken James Cameron’ın “Derinlerin Derininde” filmini izlemekten kaynaklanan bir travmam hala üzerimden atamadı 😉.

Görevimiz sembolik olarak SEA STAR olarak adlandırıldı ve ben bunu düzenlemek için bir yıldan fazla zaman harcadım. Doğru ekibi ve araştırma projelerini bir araya getirmek, ayrıca gerekli finansmanı sağlamak biraz zaman aldı. Hedefim, ISS’de astronotların yaşadıklarını hem üstlendikleri çeşitli projeler hem de uzayda yaşamaktan kaynaklanan zorluklar açısından simüle eden bir görevi yönetmekti. Tek fark, etrafımızı saran ölümcil ortamın uzay değil, su olmasıydı.

Jules’ Undersea Lab istasyonu, Florida’daki Key Largo’nun yakınında, 22 feet (6,7 metre) derinlikte yer alıyor. (Görsel kaynağı: Dr. Michaela Musilova)

Deniz altı görevlerinde mürettebatın sağlık ve güvenliğinin daha yüksek risk altında olması nedeniyle, ekip kara üzerinde simüle edilen bir uzay görevinde olması gerekenlerden daha sıkı prosedürlere uymak zorundadır. Bu da görevi, bir astronotun uzaydaki görevine daha benzer kılıyor. Deniz altı ortamı, aynı zamanda simüle edilen uzay yürüyüşleri sırasında nöbetelme deneyleri yapmamızı ve yüksek atmosferik basınçların insanlar üzerindeki etkilerine odaklanan bilimsel araştırmalar yürütmemizi de sağladı.

SEA STAR ekibimiz, deneyimli analog astronotlardan ve dalış uzmanlarından oluşuyordu. Deneyimli bir mühendis olan Paul Bakken, görevin lojistik işlerinin çoğundan sorumlu Yönetim Subayıydı. Sağlık ve Güvenlik Subayı, ekibin sağlığını gözetmenin yanı sıra mikroyeşillik araştırmaları yürüten Dr. Brandy Nunez’di. Ekibimizin Görev Uzmanı, endüstriyel güvenlik uzmanı olan Jenn Pint’ti. Interstellar Performance Labs ile işbirliği içinde, bir uzay benzeri ortamda çevresel ve ekip etkileşimi faktörlerini analiz etmek için bir taksonomi geliştirmeye odaklanan bir projeden sorumdaydı.

Dr. Michaela Musilova, SEA STAR aquanaut görevi sırasında su altında bir “uzay yürüyüşü” gerçekleştiriyor. (Görsel kredisi: Dr. Michaela Musilova)

Ekip Komutanı olarak temel sorumluluklarım, ekibin güvenli, sağlıklı ve iyi ruhlarda olması, iyi anlaşması ve işlerinin başında olmasıydı. Görev programını planlamak için Paul ile çalıştım ve gerektiğinde bunu ayarladım — örneğin beklenmedik sorunlarla karşılaştığımızda veya bazı işlerin planlandığından daha uzun sürdüğünde. Ayrıca görev sırasında birkaç araştırma ve eğitim projesini de yanımda getirdim ve bunları Komutan görevlerimin yanı sıra yürüttüm.

Squanaut görevinin riskleri konusunda başlangıçta biraz endişeli olsam da, ekibime güvendim. Sorunları çözeceğimizi ve karşımıza çıkacak zorluklarla, tıpkı astronotların uzayda yaptığı gibi başa çıkacağımızı biliyordum. Ayrıca aynı zamanda, baskı altında bilişsel araştırmalardan çevresel öğrenci sensörlerinin testine kadar uzanan, görev için planladığımız ilginç deneylerin tümünü dört gözle bekliyordum.

Jules’ Undersea Lab, simüle edilmiş uzay görevini su altında yürütürken SEA STAR analog astronotlarını izlemek ve onlara yardımcı olmak için karada bir Görev Kontrol Merkezi görevini üstlendi. (Görsel kredisi: Dr. Michaela Musilova)

Sonuçta, aslında kendime, bu görevi yerine getirmenin yanı sıra onu da yönetecek yeteneğe sahip olduğuma inanmam gerekiyordu. Dalış ekipmanımı giyerken, beş günlük sular altı yolculuğumdan önce, görevin olumlu yönleri üzerine odaklandım. Zihnimdeki kaygılı sesler sulara girerken birkaç kez kendini hissettirdi. Yine de, yerdeki havanın son nefesimi almadan önce tamamen sakinleşmiştim. Sadece karadaki işbirlikçilerimize el salladım, sular altına battım ve yoğun “uzay” görevimiz, yani sular altı görevimiz, başladı.

Dr. Michaela Musilova’yı kendi web sitesinde ve sosyal medyada takip edebilirsiniz: @astro_michaela (Instagram, TikTok ve Threads), @Dr. Michaela Musilova (Facebook) ve @astro-michaela.bsky.social (Bluesky).