On. Oct. 11, 1968’de NASA astronotları Wally Schirra, Donn Eisele ve Walter Cunningham’ı taşıyan Apollo 7 uzaya fırlatıldı. Bu, bir mürettebatı uzaya taşıyan Apollo programının ilk göreviydi.
Apollo 7, 20 ay önce bir alıştırma uçuşu sırasında çıkan yangında üç astronotun hayatını kaybetmesinin ardından yeniden hayata geçirilen programın parçasındaydı. NASA, bu görevle araçlarının çalıştığını kanıtlamayı hedefliyordu; görev aslında daha çok bir test uçuşuydu.
Uçak sorunsuz görünse de, mürettebat 11 günlük uzay yolculuğu sırasında gergin anlar yaşadı. Önce fırlatmanın ardından hareket hastalığı yaşayan müreddetaba, ardından Schirra soğuk aldı ve ekip üyeleri hem görev kontrolühem de birbirleriyle sürekli tartıştı. Hiçbir Apollo 7 astronotu sonrasında tekrar uzaya gidemedi.
Apollo 7 başarılı olmasaydı, NASA’nın Başkan John F. Kennedy’in “bu on yıl bitmeden bir adamı aya indirmek ve onu güvenli şekilde dünyaya geri getirmek” hedefini (1961) gerçekleştirme olasılığı tartışmaya açılırdı — bu sadece zamanın daralmasından değil, pahalı ay programını kapatma yönündeki artan siyasi baskıdan dolayıydı.
Ocak 1967’deki Apollo 1 yangının ardından NASA ve Apollo komuta modülünün ana yüklenicisi North American Aviation, aracın güvenli biçimde müreddetabıyla uçuşabilmesi için kapsamlı bir yeniden yapılandırma gerçekleştirmişti. Apollo 7, düzeltmelerin işe yaradığını ve komuta modülünün uzaya çıkabilecek durumda olduğunu doğrulamak amacıyla aracın “deniz deneyimi”nitamını sağladı.
“In its day, the Apollo command module was the most complex machine ever built by man to be operated by man,” said Walt Cunningham, Apollo 7 pilot, on the 40th anniversary of the flight in 2008. “We launched on the longest and most ambitious engineering test flight in history, testing the spacecraft systems, verifying the operating procedures, checking out the worldwide tracking network, and that’s not to mention testing our crew.”
아직 댓글이 없습니다