Bir İş Beni Değiştirdi: Öğrenciken Gözlem Evi Turları Yönettim; Sekiz Yaşında Bir Çocuğun Sorusu İki Önemli Ders Verdi

Verdiğim kara delikler açıklamasının aile için uygun olduğunu düşünüyordum; ancak söylediklerinden sonra örneklerimi yeniden değerlendirmem gerekiyordu

Bilim lisansımın ilk yılında, Sydney Gözlemevi’nde bir astronomi rehberi olarak iş bulma şansına erdim. Görevimde, yaklaşık 20 kişilik tur gruplarına yol gösterirdim. Teleskoplardan yıldızlara ve gezegenlere bakardık. Gökyüzü ufuktan ufk bulutlarla kaplıysa, evrenin daha fazlasını bir 3D tiyatrosu üzerinden keşfederdik. Ve teleskoplарımızla görebileceğimizden ötesine bakmak için, Sydney’nin ışık kirliliği ve bulutların genellikle görüşümüzü engellediği şeyleri görebilmek için rahat planetaryuma doluşurduk.

Planetaryumda göstermeyi en sevdiğim nesne Hubble Ultra Derin Alan görüntüsüydü. Görüntüyü ortaya çıkarmadan önce, Hubble uzay teleskopunun, kolda tutulan bir kum tanesi büyüklüğünde bir gökyüzü parçasına 11 gün boyunca bakarak evrenin en uzak köşelerine bakacak kadar ışık topladığını açıklardım. Ardından o küçük gökyüzü parçasına yakınlaşır, muhteşem görüntüyü ortaya çıkarırdım. En az bir kişi ortaya çıkışta sesli bir şaşkınlık sesi çıkarırdı.

Ancak işim bitmemişti. Onlara görüntüdeki dikenli nesneleri bulmalarını isterdim. Samanyolu’muzun parçası olan dört belirgin yıldız vardı. Varoluşsal krizi şu sözle bağlardım: “Bu dikenli nesneler yıldızlar. Bu görüntüde gördüğün her şey, her leke, her bulanıklık, her küçük nokta … bir galaksi.”

Şaşkınlık ve hayranlıkla sonuçlandı. O anları severdim.

Hubble Ultra Derin Alan görüntüsü: neredeyse 10.000 galaksiden oluşan bu görünüm, evrenin görülebilir ışıkla çekilmiş en derin görüntüsüdür. Fotoğraf: NASA, ESA ve S. Beckwith (STScI) ile HUDF Ekibi

Bir turda bulutlar bizimle işbirliği yapmıyordu. Bu yüzden gruba teleskoplardan “yıldızlar”ı – Sydney Liman Köprüsü’nün tepesine dikilen Avustralya bayrağındaki yıldızlar – gösterdikten sonra bizi 3D tiyatrosuna yönlendirdim. Sonunda, grubun hayal gücü ve merakı bizi kara delikler konusuna götürdü.

Herkes deli deliklere aşık. İlk keşfedilen deli deliği, adlarını nasıl aldıkları ve – favorilerimden biri – spagettileşme konularında konuşabilirsiniz.

Spagettişme, bir şey deli deliğe biraz fazla yaklaşınca yaşanan şeydir. Deli delikler, aşırı çekim gücüne sahip gerçekten yoğun nesnelerdir. Kenarları olan olay ufkunda, çekim güçleri öylesine güçlüdür ki, ışık bile kaçamaz. Ancak çekim gücü gerçekten hızlıca zayıflar. Bir deli delik gibi kütles bir nesneden uzaklaşırken mesafeyi ikiye katladığınızda, çekim gücü olay ufkundaki gücünün yalnızca dörtte birine düşer.

Spagettişme’yi açıklamak, Kirsten Banks’a önemli bir ders verdi. Photograph: Kirsten Banks

Yani, ayaklarınız önde bir deli deliğe düşüyormuş gibi düşünün. Çekim gücü deli deliğe ne kadar yaklaştıkça belirgin şekilde daha güçlü olduğundan, ayaklarınız başınıza göre daha güçlü bir çekim gücü hisseder. Bu fark sizi gererek uzun bir spagetti parçası gibi uzatır. Spagettişme.

Bunu tur grubuma anlattım ve neredeyse anında bir el kalktı. Bu, yaklaşık sekiz yaşında bir kızçırağına aitti.

Heyecanlandım. Bilim insanı ve bilim anlatıcısı olarak işimin temel parçalarından biri soruları yanıtlamaktır. Dünyamız hakkında şu an ne bildiğimizle ilgili sorular, henüz yanıtını bulamadığımız sorular. Bazı sorular yaygındır, bazıları basittir ve bazen en basit gibi gelen sorular şaşırtıcı derecede karmaşık yanıtlar verir.

Bu kızın soracağının, ister kendisi için ister benim için gerçekten etkileyici olacağını düşündüm.

Mesajı kaçırmadan sordu: “Yani kan sos olur muydu?”

Buzdum. Grup hırdırdadı. Hepimiz söylediklerini farklı hızlarda kavramaya çalışıyorduk. Yani kan sos olur muydu?

Az önce, ailelere uygun bir ayrıntıyla, bir insanın bir deli deli tarafından uzun bir spagetti parçası gibi gerilebileceğini, kendi kendime uygun bulduğum bir ayrıntıyla açıklamıştım. Üzerinde düşününce, haklı olduğunu fark ettim: kan gerçekten sos olabilirdi.

Photograph: Pan Macmillan

O gece bana iki çok önemli ders verdi. Birincisi, spagettileşme olayını insanlara değil, kara deliğe doğru düşen yıldızlar bağlamında açıklamak. İkincisi, merak birçok biçimde gelir.

Bu yüzden size sesleniyorum: Aptal gibi görünen soruyu sorun. Dünyayı daha iyi anlamanıza yardımcı olacak soruyu sorun.

Ve kim bilir, belki de bu, başkası tarafından yıllar sonra hatırlanacak bir soru olur.

• Bu, Dr Kirsten Banks’a ait Lost in Space: Curiously Cosmic Stories adlı kitabın Pan Macmillan Australia üzerinden (A$36.99) satın alınabilen düzenlenmiş bir alıntıdır.

Bu, Dr Kirsten Banks’a ait Lost in Space: Curiously Cosmic Stories adlı kitabın Pan Macmillan Australia üzerinden (A$36.99) satın alınabilen düzenlenmiş bir alıntıdır.

• Avustralya yaşam tarzı
• Beni değiştiren bir iş
• Kariyerler
• Astronomi
• Uzay
• özellikler