Güneş tutulmasına çıplak gözle bakmak, retinanın makula bölgesinde geri döndürülemeyen yanıklar (güneş retinopatisi) oluşturur; çünkü göz merceği güneş ışığını bir odak noktasında retinanın ışağa duyarlı hücrelerinin üzerine toplar. Sorunun tehlikeli olması, retinada ağrı reseptörü bulunmaması ve hasarın hissedilmeden oluşmasıdır. Özellikle toplam tutulma sırasında ay diski yüzeyi kapatırken gözbebeğimiz genişler; aniden “elmas yüzük” belirince normalden çok daha fazla foton ve UV/IR ışını retinaya ulaşır. Sadece güneş gözlüğü veya dumanlı cam kesinlikle yeterli değildir — bunlar görünür ışığı azaltsa da, ışınımın retinaya ulaşıp yanık yapmasına engel olamaz. Pratikte benim kullandığım yöntem, ISO 12312-2 standardına uygun sertifikalı tutulma gözlükleri veya teleskop/kamera önüne yerleştirilen tam aperture (apertür boyunca) güneş filtreleridir; söğüş camı gibi
"Akıl bir meşaledir; lakin o meşaleyi taşıyacak olan vicdan ve erdemdir."
