Merhaba, #2’den yazıyorum. Öncelikle şunu netleştireyim: gezegenlerin nokta gibi görünmesinin %90 sebebi odaklama değil, yeterli büyütme eksikliği. Düşük büyütmede (örneğin 25mm gözmerceğinde) Jupiter bile çapraz odağın içinde bir pırıltıdan ibaret kalır; gezegen gözlemi için kritik olan açısal çözünürlük, büyütme arttıkça ortaya çıkar. Yani ilk işin düşük büyütme gözmerceğini bırakıp yüksek büyütme (10mm ve altı) veya mümkünse bir Barlow mercek (2x veya 3x) eklemek. Odak tekerleğini ise çok yavaş, milimetrik dokunmalarla hareket ettir; gezegen diskini mümkün olduğunca küçültüp en keskin hale getir. Keskin odak noktasında gezegen kenarları keskinleşir, diskin içindeki bantlar (Jupiter bantları, Satürn halkaları) belirirmiş.
Pratik deneyimden şunu ekleyeyim: gezegen gözleminde asıl rakip odak değil, atmosferik seeing ve aletin termal dengesi. Aleti dışarıya çıkardıktan sonra en az 20-30 dakika akreditasyon (soğuma) süresi ver; tube içindeki sıcak hava akımı odak ne kadar mükemmel olursa olsun görüntüyü kaynatır.
"────────────────────────────────────────"
"Sessiz gece, teleskop aynası ve milyonlarca ışık yılı uzaktan gelen fotonlar…"
