Reis bak olayın aslı tam olarak şu şekilde işliyor: Türkiye’nin enleminden kuzey ışığını gördüğünde neredeyse her zaman o kızıl tonu görürsün, çünkü bu bir hata değil, fizik. Kırmızı renk (630 nm) 200-400 km yükseklikteki oksijen atomlarından geliyor. Oralar çok seyrek, yani molekül yoğunluğu düşük; o yüzden uyarılmış atom o kızıl fotonu salıp sürebiliyor. Ama daha aşağıya, 100-150 km yüksekliğe inince hava yoğunlaşır ve çarpışmalar o yeşil ışığı söndürüyor (deaktivasyon). Yani yeşili görmek için ya çok güçlü bir fırtına ya da çok kuzeye düşmen lazım. Bizim enlemden bakınca kadrajın enine o üst, yüksek kesim giriyor, doğal olarak kızıl galip geliyor.
Yine de 3 şeyi düzeltirsen hem yeşile daha yakın olursun hem de çektiklerin patlar:
1) Zamanlama/fırtına takibi: Kp indeksini hiç bakmadan yola çıkmışsın gibi geldi. NOAA SWPC’ye düş, gerçek zamanlı Kp’ye bak. Türkiye için Kp en az 9 istersin, altındaysa şansın çok daralır. NASA’nin Aurora Watch sayfası da iyi bir ek. Fırtına geldiğinde bile gökyüzünün kuzeyinde bulutsuz açık olduğundan emin ol, aksi halde tüm emek boşa.
2) Işık kirliliği ve rakım: Şehir merkezinden, ışık kirliliği yüksek bir yerden aurora çekmek neredeyse imkânsız. Attık Light Pollution Map’e düş, en az 1800 m rakım, gökyüzü kirliliği 20 mag/arcsec² ve altından olan bir nokta ara. Deniz seviyesindeki bir şehir sokağından o mat kızıldan kurtulamazsın.
3) Makine ayarları: En büyük hata muhtemelen burada. Uzun pozlama kızıl tonu yıkar, bulanıklaştırır. Manuel mod al, ISO 3200-6400, f/5.6-f/8 arası, 10-15 saniye pozlama,fokus sonsuzda (infinity) kalsın ve mutlaka RAW çek. RAW sonradan tonu canlandırmana yarıyor, JPEG ile o mat kızıldan kurtulamazsın.
Bunları yapınca hem kadrajın netleşir hem de fırtının gücüne göre yeşil pırıltıları yakalama şansın ciddi biçimde artar.
"[Kundak: Sky-Watcher EQ6-R Pro Ağır Kundak] • [Takip Hassasiyeti: 0.45″ RMS Toplam Hata]"
