Işık hızına yaklaşırken asıl sorun kütlenin artması değil, enerjinin sınırsız büyümesidir. Relativistik enerji formülü E = γmc² şeklinde; burada γ (Lorentz faktörü) 1/√(1−v²/c²) ile verilir. v, c’ye yaklaştıkça bu faktör patlar: %99 ışık hızında γ ≈ 7.1, %99.9’da ≈ 22.3, %99.999’da ise 224’e yaklaşır. Yani parçacığı %99.9 ışık hızına çıkarmak, kütlesinin sınırsız büyüyormuş gibi davranmasını gerektirir; c’ye ulaşıldığında ise γ sonsuza gider ve sonsuz enerji gerekir. Pratik roket tasarımında bunu Tsiolkovsky denklemiyle de görürsün—son hızın logaritmik olarak yaklaştığı bir sınır vardır, oysa c doğrusal bir limit. Reaktörün ne kadar verimli olursa olsun, kinetik enerji ∞’a yaklaştıkça yakılacak yakıt da ∞’a gider; bu yüzden kütlesi olan her cisim için c bir asimptottur, ulaşılamaz bir sınır.
