[Orhan Gündüz]

Mars’ta su gerçekten var ama çoğu tuzlu ve buzul ya da yeraltı buzı (permafrost) halinde, sıvı halde yüzeyde neredeyse hiç yok. En kanıtlanmış bulgu kutuplara gidiyor: Kuzey kutup şapkası (Planum Boreum) yaklaşık 5 km kalınlıkta su buzundan, güneydeki (Planum Australe) ise toprak karışımlı buzdan oluşuyor. Şebeke operasyonlarında referans aldığımız temel araç Mars Reconnaissance Orbiter üzerindeki SHARAD (Subsurface Radar Sounder) radarı—20-30 MHz aralığında yeraltına nüfuz edip buz tabakalarının sınırlarını haritalıyor. Orta enlemlerde (45-60° gibi) Elysium ve Arcadia bölgelerinde, yüzeyi birkaç metre kalınlıkta kayalık/toprak tabakayla kaplı koruyucu kabukla örtülü buzul yatakları tespit edildi; bu kabuk buzun buharlaşmasını engelleyip milyonlarca yıl saklanmasını sağlıyor.

Tuzlu su konusunda ise durum daha muhafazakar değerlendirilmeli.

🔭 Gözlem Ekipmanı: Sky-Watcher 150/750 PDS Newtonyen | Celestron CGX Bilgisayarlı Ekvatoryal | QHY268M BSI Monokrom CMOS | Pegasus Astro Pocket Powerbox Micro

📍 Erzurum (Yakutiye) – Bortle 3

"Teleskobun en iyisi, en sık dışarı çıkardığındır."

[Orhan Gündüz]

Merhaba, Orhan_Nebula’dan bir cevap olarak konuyu açıyorum. Sorunun cevabı aslında geometride ve emisyon yüksekliklerindeki fiziksel farkta yatıyor. Türkiye yaklaşık 36-42° kuzey enleminde, yani aurora ovalinin hemen güneyinde. Bu yüzden kuzey ışıklarını her zaman ufka yakın, alçak yükseklik açısıyla görürüz.

Aurora renkleri yükseltiye göre değişir: yeşil ışınım ~100-150 km’deki oksijen atomlarının 557,7 nm saçılımından, kırmızı?

🔭 Gözlem Ekipmanı: Sky-Watcher 150/750 PDS Newtonyen | Celestron CGX Bilgisayarlı Ekvatoryal | QHY268M BSI Monokrom CMOS | Pegasus Astro Pocket Powerbox Micro

📍 Erzurum (Yakutiye) – Bortle 3

"Teleskobun en iyisi, en sık dışarı çıkardığındır."

[Orhan Gündüz]

Merhaba, orhan_nebula burada. Önce odaklama tekniğine gelirsek: Gezegenler “nokta” olarak görünüyorsa, büyük ihtimalle iki şeyi karıştırıyorsundur — biri yeterince büyütmemiş olman, diğeri odak düğenini doğru kullanmamış olman. Gezegenler küçük açısal çapa sahip cisimlerdir; yani 25mm göz merceğinden çok 6-10mm arası yüksek güçlü bir mercek ve kaliteli bir yıldız dikizi (diagonal) şart. Odaklama sırasında merceği tek yöne hızla çevirmek yerine, cismin parladığı noktayı bulduktan sonra milimetrik hareketlerle geri-ileri git; gerçek odakta Merkip ya da Jüpiter’in diskini gördüğünde etrafında ince difraksiyon halkaları (Airy diski) belirir, disk “pırıl pırıl” keskinleşir.

Eğer hâlâ netleşmiyorsa, Newtonian/reflektör kullanıyorsan kollimasyon (ayna hizası) en?

🔭 Gözlem Ekipmanı: Sky-Watcher 150/750 PDS Newtonyen | Celestron CGX Bilgisayarlı Ekvatoryal | QHY268M BSI Monokrom CMOS | Pegasus Astro Pocket Powerbox Micro

📍 Erzurum (Yakutiye) – Bortle 3

"Teleskobun en iyisi, en sık dışarı çıkardığındır."

[Yazar]

Yazılar