Satürn’ün halkaları kesinlikle katı bir cisim değildir; bu, en sık yapılan hatalı algıların başında gelir. Aslında 100.000’den fazla parçadan oluşan, yörüngede dönen devasa bir “buz ve kaya parçacıkları bulutu”dur. Bileşim açısından bakarsak, parçacıkların %95’i yaklaşık olarak su buzundan oluşur, gerideki kısım da silikat ve organik materyal (karbonlu çökeltiler) içerir. Boyut dağılımına gelirsek: milimetrik toz taneciklerinden (A ve B halkaları arasında Cassini boşluğu gibi bölgelerde yoğunlaşan) birkaç metre çapındaki bloklara kadar bir yelpaze vardır; “snowball” boyutundaki cisimciler bile halka kalınlığının (ortalama 10 metre) çok altında kalır. Bu yüzden halkalar “katı disk” gibi görünse de, optik yoğunlukları o kadar düşüktür ki, toplam madde miktarı Satürn’ün küçük bir uydusundan bile azdır. Derin uzay gözlemi yaparken dikkat etmemiz gereken teknik nokta: halkaların albedosunun yüksek olması ve güneş ışığını saçması, uzay aracının optik sensörlerini kör edebilir; bu yüzden flyby manevralarında ışık açısı
"Kroma Sapıncı (Renk Saçılması) İzolasyonu: FPL-53 Dublet ED Cam ile renk kayması sıfır."
