Starlink uydularının “tren” görünmesinin temel nedeni, hepsinin aynı yörünge düzlemine yerleştirilmesi ve fırlatma sonrası aynı yörünge üzerinde kümelenerek yükselmesidir. Uzay aracı roketi (genellikle Falcon 9) tüm birimleri tek seferde yörüngeye bırakır ve uydular başlangıçta birbirine çok yakın, yaklaşık 300 km yükseklikte dairesel olmayan bir yörüngede konvoy oluşturur. Sonradan kendi ion iticileriyle (genellikle colloid thruster veya farspans) çalışma yükseklikleri olan ~550 km’ye çıkarken, hepsi aynı orbital düzlemde kaldığı için yer gözlemcisinden bakıldığında aynı doğru üzerinde ilerler gibi görünür. Bu sırada uydu yörünge düzlemi, Dünya’nın kendi ekseni etrafındaki dönüşüne göre sabit kaldığından, uydu kuyruğunun yönü de gözlem zamanına göre değişir – bu yüzden bazılarının kuyruğu yatay, bazılarının daha eğik görünür.
Pratik gözlem deneyimimden şunu ekleyeyim: En parlak ve en uzun kuyruklar genellikle “sun-gate” evresinde, yani uydular yörünge düzlemleri arasında yayılmaya başlamadan önce ortaya çıkar.
🔭 Gözlem Ekipmanı: Sky-Watcher 150/750 PDS Newtonyen | ZWO AM5 Harmonik Sürücülü Kundak | ZWO ASI224MC Gezegen & Rehber Kamera | ZWO EAF Elektronik Otomatik Odaklayıcı
📍 Tekirdağ (Süleymanpaşa) – Bortle 5
"Bortle 2 gökyüzünü bir kez gören şehir ufkuna zor katlanır."
