Amerika Birleşik Devletleri uzay ajansının arşivinden bu tarihi fotoğrafta, X-24B, 1973 yılının Ocak ayında Kaliforniya’daki NASA Dryden Uçuş Araştırma Merkezi’nin göl tabanında görülüyor. X-24B, Dryden’ın “kanatsız araç” programındaki son uçaktı. Kanatsız araçlar, uzaydan dünyaya geri dönmek üzere tasarlanmış ve önceden belirlenmiş bir alana, tıpkı bir uçak gibi iniş yapabilen taşıtlar olarak tanımlanır.
X-24B’yi ilk kez havalandıran isim John Manke oldu; bu, 1 Ağustos 1973 tarihinde gerçekleştirilen bir süzülme uçuşuydu. Aynı zamanda, 15 Kasım 1973 tarihinde yapılan ilk motorlu görevin de pilotuydu. X-24B ile yapılan son uçuşlardan ikisi, Edwards’daki ana beton piste yapılan hassas inişlerdi ve bu durum, doğru bir şekilde kontrolsüz geri dönüş araçlarının operasyonel olarak iniş yapmasının mümkün olduğunu gösterdi. Bu görevleri Manke ve Hava Kuvvetleri Teğmeni Mike Love gerçekleştirdi; bunlar, günümüzdeki Uzay Mekiği programının uçuş planını hazırlayan önemli bir programdaki son kilometre taşlarıydı.
X-24B ile yapılan son motorlu uçuş 23 Eylül 1975 tarihinde gerçekleşti. Pilot Bill Dana’ydı ve aynı zamanda Dryden’da yapılan son roketle çalışan uçuştu. Dana, yaklaşık yedi yıl önce X-15 görevinin de son pilotuydu.
Love tarafından X-24B ile ulaşılan en yüksek hız 1164 mph (Mach 1.76) idi. Manke ise 74.100 feet’e ulaşarak bu alandaki rekoru kırdı.
Kanatsız araç programının ortaya çıkardığı bilgiler, günümüzdeki Uzay Mekiği programının geliştirilmesine katkıda bulunan önemli verilerin elde edilmesini sağladı. X-24B şu anda Ohio, Wright-Patterson Hava Kuvvetleri Üssü’ndeki Hava Kuvvetleri Müzesi’nde sergilenmektedir.
SPACE.com her hafta içi, uzay uçuşunun tarihiyle ilgili fotoğraflar aracılığıyla geçmişe bir bakış sunmaktadır.
Kaynak: Space.com
Kaynak: space
