İki paragraflık teknik cevap:
Güneş fırtınasının şebekeyi kesme mekanizması doğrudan elektrik akımı değil, yerçekimi bileşkesiyle Dünya yüzeyinde indüklenen GIC (Geomagnetically Induced Currents) dediğimiz çok düşük frekanslı doğru akımdır. 1989 Quebec hadisesinde 12 saniyede şebekenin çökmesi, aslında Kuzey Yarımküre’deki yüksek enlemlerdeki 765 kV’lik transformatörlerin bu DC bileşeni nedeniyle yutma (saturation) eğrisinin doyuma ulaşmasıyla oldu. Tranformatör çekirdeği doyunca reaktans düşer, sargılarda normaldeki 60 Hz yerine harmonikler patlar ve termal aşırı yük transformatörü yakar. Bu noktada kritik nokta: modern şebekeler SCADA ile izlense de GIC’nin fiziksel hasarı saniyeler içinde olur, o yüzden acil müdahalenin kırmızı bayrağı NOAA SWPC’nin G4 (Strong) seviyesi ve yerinde ölçülen Kp indisi 7+ çıktığında ‘sistem operatörüne’ bildirim vermelidir. Pratik çözüm olarak, transformatör nötr hattına seri kapasite enjeksiyonu ile DC bileşeni bloke etmek veya şebeke frekansını koruyamayan bölgelerde yükü kademeli olarak düşürmek (load shedding) gerekir; ayrıca 10-15 dakikalık CME uyarısı geldiğinde reaktif güç rezervi ve frekans stabilizasyonu için spinning reserve artırılmalı.
İnternet tarafında ise asıl risk deniz altı kablo hatlarındır. Uzun submarine power kabloları da GIC’den etkilenir, repeater (kuvvetlendirici) beslemesi düşer ve sinyal kayıbpus olur; optik fiber kendisi etkilenmez ama tekrarlayıcıların beslemesi kritik. Yerel fiber ve kablolar çok dayanıklıys
"[Astrofoto: ZWO ASI294MC Pro] • [Sensör Sıcaklığı: -10°C] • [Kazanç: Gain 100]"
